Binyıllar boyunca insanlar kötülüğü, tehlikeyi, istenmeyeni çirkin olanla bağdaştırdılar. Çeşitli toplumlarda şeytanı ya da kötü güçleri temsil eden çizimlere baktığınızda bunu rahatlıkla görebilirsiniz.
Bugünkü tavrımız biraz daha farklı olsa da aynı kalıbı sürdürüyor. Özellikle de habercilikte. Habercilerin elinde her bir ünlü figürün çeşit çeşit fotoğrafı var. Kimisi iyi görünüyor, kimisi berbat. İnsanların aklında belirli bir iyilik-kötülük hissi yaratan haberlerde kullanılan fotoğraflar da bilinçli ya da bilinçsiz olarak bu hisse uygun seçiliyor. Tıpkı bizim ekranın tuhaflığıyla ilgili yazı için gayet bilinçli olarak kötü bir Britney Spears fotoğrafı seçmemiz gibi.
Mesela Türkiye gibi ülkelerin henüz malî krizi tam hissetmediğini, tehlikenin tahmin edilenden çok büyük olduğunu vs. söyleyen Dünya Bankası Başkanı Robert Zoellick’in “çirkin görünme” cezasına çarptırıldığı çok açık (Hürriyet).
Çünkü ekranda verilen görüntü, sözleri tamamlamak zorundadır. Bu konuda çelişki kabul edilemez. Bütünün basitliğine uymayan kısımlar çıkartılır veya uyan versiyonlarıyla değiştirilir. Çeşitli görüntüler arasından seçim yapılacaksa, buna uygun yapılır. Bütün amaç seyircinin gerçekte olmayan bir iyilik-kötülük kutuplaşmasına kolaylıkla varabilmesidir çünkü seyirci buna açtır. Seyirci çocuktur ve iyiliklerle kötülüklerin birbirinden kesin çizgilerle ayrıldığı, kötülerin cezasını bulduğu bir dünya görmek ister. Kötü haberler veren iyi görünümlü bir insan seyircinin kafasını karıştıracaktır. Oysa saçı başı dağılmış, suratı kızarmış, kaşları çatık, dudakları Umut Sarıkaya karikatürüne benzeyen bir Robert Zoellick, kötü haberler getiren bir tip olmaya uygundur. 5-7 yaş masal kitaplarına yakışacak türden bir kötülük-çirkinlik eşitlemesi…
>> Her ruh bir gün imajı tadacaktır (28 Ocak 2009)
Posted on 22 Mar 2009
0